چند شب پیش داشتم به خریدهای سپاهان فکر می کردم و اینهمه چپ پایی که امیر خریده!
با خودم گفتم سپاهان نیم فصل دوم طوفـــان به پـــا می کنـــه که کم کم
ملودی آهنگ "دریا" رو داشتم زمزمه می کردم.
ساعت 1 صبح بود حوصله ام سر رفته بود،رفتم سراغ دی وی دی هایی که دارم.حوصله فیلم دیدن نداشتم گفتم یکی از این سریال هایی که خریدم رو بذارم.بین قهوه تلخ و باغ مظفر و خانه ما،خانه ما رو انتخاب کردم که ببینم.از بین 10 تا دی وی دی که تو هر کدوم 3 قسمت سریال بود باز یکی رو شانسی برداشتم و گذاشتم تو دستگاه.بعد بین 3 تا یکی رو شانسی انتخاب کردم که ببینم.
همون پلان اول فیلم مانی نوری که نقش پویا رو بازی می کنه در حالی که چوب ماهی گیری رو دوششِ و چند تا ماهی تو دستش با خوندن این ترانه تلویزیونی(تو دهه هفتاد مدام از تلویزیون پخش می شد)وارد خونه می شه.
یاد تو در دل من طوفان به پا میکنه
تا ساحل زندگی با من شنا میکنه
برام خیلی این اتفاق افتاده! مثل اینکه چرا باید یک آهنگی که اصلا طرفدارش نبودم و یادم رفته بود با فکر کردن به فوتبال
ملودیش بیاد تو ذهنم و بعد به خاطر اینکه حوصله ام سر رفته بعد از مدت ها یکی از دی وی دی های سریالی رو بردارم و به شکل اتفاقی قسمتی رو انتخاب کنم که همین ترانه رو بازیگر نوجوانش در همون ابتدای سریال بخونه!
یا اینکه تصویر کسی که سال ها پیش همکلاسی ام بوده و اصلا با هم صمیمی نبودیم که بخوام به یادش باشم یکدفعه اومده جلوی چشمم.بعد همون روز رفتم محله ایی که شاید دفعه اولم بوده که اونجا می رفتم،همون همکلاسی رو دیدم.
ته نوشت:
*همین بازی ایران ژاپن رو هم 3 بر 0 به سود ژاپن پیش بینی کرده بودم.که البته ربطی به حس ششم نداره! احتمالا به حسِ هفتمم ربط داره!
برچسب:
نویسنده: نوید فرهادی
تاريخ: پنجشنبه
25 بهمن
1397 ساعت: 1:44